nakilala ko siya at may natutunan ako

i was sitting on the bench near the shore.Lugar kung saan ako nagsisi sa mga nagawa kong kasalanan.Lugar Kung saan sumalo ng kauna-unahang pagluha ko dahil sa kanya.Dito ko pinangako sa sarili ko na dadating ang araw, kapag bumalik siya sakin SAYA at LUNGKOT lang ang ipaparamdam ko sa kanya.Saya kasi KUNTENTO na siya kasama ako at LUNGKOT dahil NANGUNGULILA siya sakin..Sa kabilang bench may isang babaeng nakaupo,malayo ang tingin at tila iniintay ang sunset.Nang mapalingon siya sa akin.

BANGZ: Miss,mukhang sad ka ahh.may problema ba?

TRIX: ha?di naman may iniisip lang kasi akong nakaraan.

BANGZ: Ganun ba? LOVELIFE ba iyan?pwede ba akong makialam?

TRIX:teka anu bang name mo?saka taga san ka?

BANGZ: Ako nga pala si BANGZ taga dito lang ako sa Angono.

TRIX:Ako naman si TRIX,dati akong taga Angono kaso lumipat na ako ng Quezon city.Bumalik lang ako dito kasi memorable tong place na ito sakin.

BANGZ:bakit naman naging memorable sayo tong place na ito?

TRIX: Dito ko kasi sinagot yung FIRST BOYFRIEND ko.

BANGZ: Ang sweet naman. Eh,nasan na yung boyfriend mo?

TRIX: Wala na siya,nung March pa.Namatay siya dahil sa motor accident.4th anniversary namin non at dapat susunduin niya ako sa trabaho.Almost 2 hours na siyang late.Nang makareceive ako ng call from his mother.Pumunta daw ako ng hospital dahil nag-aagaw buhay na siya.Sa kakamadali ko nga naiwanan ko yung gift ko sa kanya eh.

BANGZ: Anong nangyari nung nasa hospital ka na?

TRIX:Pagdating ko dun,I saw him na duguan.Pero alam mo nakita kong pinipilit niyang dumilat at magsalita.Nakatingin siya sakin at hinawakan ko ang kamay niya,at sinabi ko na MAHAL NA MAHAL KO SIYA AT HUWAG NIYA AKONG IIWAN.Then suddenly,pumikit siya at yun na pala yung huling hininga niya.Pinilit siyang irevive ng mga doktor kaso wala na talaga.Halos magunaw ang mundo ko ung time na iyon.Iyak ako ng iyak.

Lumapi sakin yung nurse at iniabot ang isang box nakuha daw yun sa bulsa ng bf ko.When i open it ENGAGEMENT RING PALA!

Bangz,Sobrang durog ako that moment hindi lang kasi ako nawalan ng bf nawalan pa ako ng isang bestfriend.Pero heto ako ngayon,AFTER 5 MONTHS binabalikan ang mga happy moments namin dahil miss na miss ko an siya at matatagalan pa bago kami muling magkita.Pakiramdam ko KALAHATI NG BUHAY KO AY NAWALA.Kahit wala na siya,i promise him na siya ang UNA AT HULING LALAKING IIBIGIN KO.Hanggang sa sumunod ako sa kanya sa kabilang buhay.

BANGZ: Ate trix,alam mo ang ganda ng story niyo,though it was unfinished,still hanggang sa huli napakita niyo yung LOVE niyo sa isat-isa.

TRIX: Sa tono ng pananalita mo,parang ikaw pa ang SAD ah,Kahit ngayong lang nagkakilala pakiramdam ko matagal na tayong magkasama.

BANGZ: Ate trix,nagmamahal kasi ako sa taong hindi ko pa nakikita.Mali kasi yung paraan kung paano kami nagkakilala at mali din ang relasyon namin.

TRIX: Alam mo bangz,ANU MAN ANG MALI SA ISANG RELASYON,MAITATAMA YAN NG PAGMAMAHAL.Mali man ito sa mata ng iba,sa 2 taong nagmamahalan naiintindihan nila ito.

BANGZ: Sa tingin mo Ate Trix,PAANO KO SIYA MAIPAGLALABAN?gusto kong ituloy ang kwento namin gaya ng nagawa niyo.

TRIX: Bangz,simple lang "HUWAG KANG MAWAWALA SA KANYA".Time will come kakailanganin niya ang isang tulad mo at dapat kapag nangyari yun wag kang munang magpapakita sa kanya.Hayaan mo siyang hanapin ka niya para kahit paano marealize niya na mahalaga ka sa kanya.

BANGZ:Kaya nga HERE I AM,STILL HOLDING ON!!Kung saan-saan na nga akong apartment nangupahan pero still hinihintay ko parin ang kanyang sundo.

TRIX:Mahalaga nga siya sayo, THE WAY YOU SPEAK IS ENOUGH FOR ME TO KNOW HOW MUCH THAT PERSON REALLY MEAN TO YOU at maswerte siya dahil may nagpapahalaga sa kanya na gaya mo.,dahil iba ka!Teka ano bang name niya?

BANGZ:eto ang # niya text mo nalang siya.09072295095.

Ate Trix,thanks ha sa mga pngaral dami ko na agad natutunan dahil sayo.Sana maganda din ang maging katapusan ng story namin at kapag nangyari yun ikaw ang una kong sasabihan.

TRIX:Basta bangz,LABAN LANG!!KAYA MO YAN!!

hays..tama nga siya.Ano man ang mali sa isnag relasyon maitatama ng pagmamahal.

I WANNA BE THE REASON OF ALL HER BECAUSE.maghihintay parin ako sa kanya kahit gaano katagal ang biyahe patungo sa kanya.Itutuloy ko parin ang paglalakad kahit pa magpaltos-paltos ang mga paa ko.Ipapakita ko sa kanya sa masaya ako kahit na sa loob ko nasasaktan ako.Magmamahal parin ako basta siya ang paulit-ulit kong mamahalin.At siya lang ang nag-iisa sakin kahit na hindi ako ang nag-iisa sa kanya.

CHEERUP!!COZ I WANT NOBODY,NOBODY BUT YOU..

IM BANGZ,WHOSE BORN TO BE ON YOUR BED.

IM SOMEONE WHO IS DESTINED TO "MAKE YOUR LIFE WORTH LIVING"

happy bday ZOXIE!!!

bago ang lahat,gusto ko lang ipabatid sa inyo.

To all bloggers:
may you help me to greet my special someone whose celebrating or celebrated her birthday dated september 17,2009.You may send your greetings on her email at zoxiefasionistah@yahoo.com or message in her friendster account at zoxiefasionistah@yahoo.com.You may also post your greeting through comments on this blog.thanks.!!
batiin niyo siya para sakin wag niyo lang siyang aawayin xd..


habang maaga pa sisimulan ko na ang nobela kko para maaga kayo matapos sa pagbabasa.

september 17,2009 isa sa mga espesyal na araw sa buhay ng isang CAMERA FREAK na si LORAINE GONZALES.Ang date din 2 months before kaming magkakilala(NOVEMBER 17,2008.

Kung tatanungnin niyo kung para saan itong blog na ito.Ito ang naisipan kong isa sa mga simple gifts ko sa bday girl na si ZOXIE.I Hope na magustuhan niiya.

TO ZOXIE(Bday girl):

Hapi *****sari nyak bday pala..First of all sorry kasi medyo dito ko lang naidaan yung gift ko sayo.I know it s simple but priceless naman.Ito kasi yung naiisip kong unique way para pasayahin ka nagyong bday mo.Kahit man lang sa paraan na ito SOMEHOW YOULL FEEL SPECIAL.Ryt?

ayoko ng drama gusto ko lang pasayahin ka,kaya if ever man na maiyak ka gusto ko TEARS OF JOY yun.(Rem.nababawasan ang lifespan ko everytime na umiiyak ka)


HAPi BDAY ZOXIE ang LORAINE GONZALES ng buhay ko.your 17 years old ryt?at malapit ka ng mag 20 ..yes pwede na tayong magpakasal sa LAS VEGAS(toinks)bumabanat na naman si bangztot.

I have 3 WISHES for you:

1.GOOD HEALTH
-wag kang makakalimot kumain ng GO,GROW AT GLOW FOODS para tumaba ka..heheh..madalas ka kasing magkasakit eh.

2.HAPPY LIFE
-kung may problema ka hindi pananahimik ang sagot diyan.Umatend ka ng party o disco tumagay ng alak at kapag nalasing humiga sa kama..HAysss..sarap ng buhay diba.?

3.CONTENTED LOVELIFE
-If ever man na magmamahal ka pipiliin mo yung taong mararamdaman mong masaya ka,komportable ka at naiintindihan ka.Huwag kang pipili ng MATANDANG MAYAMANG MAALING MAMATAY.
Follow your heart and it will lead you to where you really belong.

xmpre kung may 3wishes may 4 request naman ako.

4 na pakiusap ni bangz

1.Bawasan ang pagkain ng chocolate especially ang coco crunch at kitkat.Baka kasi kapag nagkita tayo at hinalikan kita chocolate ang malasahan ko.(hihihhi)Piz

2.Iwasan ang pakikipagdebate sa mga pinggan kung hindi ka naman yayaman.xdBAka kasi kapag may bahay na tayo at nalate ako ng uwi mamaster mo na ang tamang pagbato ng pinggan edi sakto natamaan mo ko ayos nabukulan ang asawa mong si bangz.(hindi ako nangangaliwa toinks)

3.Bawasan ang hectic na schedule hanggat maaari.Para magkaroon ka ng time para magpahinga.wag mong masyadong caririn dahil malayo pa ang 2010 election.hehehe...

4.Isa sa mga mahalagang pakiusap ko sayo TopAK(s.g Kouh)
Kung sakali mang hindi ka na talga bumalik sa akin..PLS!!!wag kang mawawala kahit paano gusto kong maramdaman ang presensya mo..

3 wishes,4 request para may kulang pa.2 promises

3wishes=YOU 4request=LOVE 2promises=ME
___________
total:kasalan na!!!

2PROMISES

i know not all promises are meant to happen but as long as i live,as long as i have you!!pipilitin ko.

1.I promise magkikita tayo.at if ever na magkita tayo gusto ko yung makakasama na talaga kita.MArami pa kong dapat hanapinn para may maipagmalaki ako sayo kapag nagkita na tayo kaya sana mahintay mo yung time na iyon.

2. LAhat ng promise na binuo natin sa harap man yun ng computer,iba man ako ng mga panahong iyon.alam ko at alam mong totoo lahat ng pinangako natin.
Ginagawa ko iyon,gagawin ko iyon at pangangatawanan ko iyon.

uy!!gumalaw ka naman diyan.natouch ka ata masyado,,yung luha mo punasan mo xd(meron ba)

MESSAGE TO TOPAK:
yan na ipaframe mo na xd.mahaba-haba yan.ui topak..loraine tnx ulit ha..sa lahat2x ng ginawa mo para sakin.Nga pala kung anu man ang nababasa mong comments sa blog ko wag mo mayadong dibdibin yun.opinyon nila yun .wag ka ding magsorry dahil hindi ka problema sakin.
Kung hassle ka man at stress sa buhay ko naku tanda mas pipiliin ko pang maging stress para kahit paano maramdaman kong napapagod din pala ang robot.

sa totoo lang daig mo pa yung prof ko.mas marami pa akong natututnan sa iyo kaysa sa kanya.kung alam mo lang..kaya nga minsan kapag iniisip ko panu kung hindi na kita maramdaman daig ko pa cguro yung estudyanteng na dropped out at naexpel sa school dahil walang natututunan.

MAnang ko,MAHAL NA MAHAL KITA.
hindi ako magsasawang sabihin yan sa iyo.gaya ng pagflood mo sa cp ko ng salitang MAHAL KITA!!

MAHAL KITA at yan ang paulit-ulit kong natututunan.LAhat ng hindi ko pinangarap gawin,gagawin ko na para lang sayo.!!

YOUR MY SWEET AND LOVING FREAKING SOULMATE!!
ingat ka ha!!

last words:MAGHIHINTAY PARIN AKO!!!

maghihintay pa ba ako?

did you experience to be left by someone who promised to be with you forever?

pakisagot Naman yung tanong ko para malaman ko na hindi lang ako ang nag-iisa!

pagod na ko sa paraan na hindi sa trabaho,kundi pagod na ako sa dinadaanan ko.Hindi ko alam kung tama ba ang ginagawa ko

5months na akong naghihintay na baka sakaling kalabitin niya ako para kailanganin niya ang isang tulad ko.mahirap pa lang magpanggap na hindi ako nasasaktan.hindi ako nag-aalala at hindi ko siya namimiss.

sigUro nga hindi pa masyadong matibay ang ginawa kong pundasyon kung anu mang pagmamahal ang binuo namin.it might ba worth it for someone who you dont even see personally.Pero wala namang imposible sa LOVE diba.Basta alam niyong may LOVE and UNDERSTANDING kayong pinanghahawakan tama na siguro yun.

maybe this is the time para sabihin kong it my LOVE for you is not enough dahil kung sumapat man yun at naging kuntento ka sana ipinaglaban mo ko.ayaw kong sabihin sayo na "HETO MAHAL PARIN KITA NAGHIHINTAY AKO SAYO KASO MUKHANG WALA NG PAG-ASA."

If ever na madaan muli ang kauna-unahang tao na mambabasa ng blog ko.Yung taong dahilan kung bakit minsan naiisipan ko pang lumaban.Para sayo tong blog na ito.

"spaRky Girl "

salamat sa lahat.Sana mas lalo ka pang sumaya sa buhay mo ngayon..salamat sa pagdating mo sa buhay ni bangz.ito ako mas pinili ko na lang manahimik..Mali siguro yung naging paraan ko para makilala ka.MAHAL KITA at naiintindihan kita.

salamats sa malinis na record na binuo natin.wala na kong masasabi sayo kundi salamat.

BANGZ

aaminin ko maaga pa lang tinanggap ko na yung mga pangako na binuo namin ay malabong mangyari.andito lang ako mananatiling buo para sa taong binago ako.

"hindi man sa kanya lahat umiikot ang mundo ko,pero kapag nawala siya maaaring tumigil ang pag-ikot nito"

i still walk in though the rest of your world walks out in you.

malaya kana,sparky pero maaring ka paring bumalik sa mundo ko,kung sakali man na hindi ka na masaya sa mundo niya.kumatok ka lang at pagbubuksan kita.pumara ka lang at susunduin kita.sumigaw ka lang at pakikinggan kita.yakapin mo lang ako at hahalikan kita.

sino ba si bangz?

Ang tanong na nakatatak na sa isip ko.Ang tanong na hanggang ngayon ay hindi ko masagot.AM I REAL?OO,HINDI,EWAN dahil hindi ko pa alam ang sagot.kaya nga iyan ang ginawa kong BLOG TITLE kasi alam kong may makakabasa nito at may makakatulong sakin para mahanap ko ang sagot.

Ako nga pala si BANGZ,ang may gawa ng mga blog na binabasa nyo sa site na http://www.bangzunlimited.blogspot.com/Ang Bangz na hindi nawawalan ng ideya at konsepto.pero SINO NGA BA TALAGA SI BANGZ, sa likod ng blog na binabasa mo?.sino nga ba talaga si BANGZ matapos mong malaman at mabasa ang opinyon at karanasan ko? matapos mong i CLOSE yung page ng site ko sa computer mo?

hindi ako BROKEN,nagkataon lang na ganun ang pumasok sa kukote ko.yun ang naisipan kong gawin kasi sa tingin ko ay interesante.Hindi ko nman talaga binalak na maging WRITER.Hindi ko rin inaakala na makakagawa ako ng blog.Siguro sapat ng dahilan yung ITINADHANA AKONG MAGING KASANGKAPAN PARA MATAUHAN ANG MGA TAO AT PARA IPARATING NA HINDI LANG SILA NAG-IISA. Na hindi lang sila ang nahihirapan.Na pare-pareho lang kami ng pinagdadaanan yun nga lang sa ibang paraan.simple lang nman akong tao.Lahat ay dinadaan ko sa biro.Kapag may ginagawa ako lalo na kapag blog gusto ko tahimik yung paligid ko.Yung tipong ang ballpen at papel lang ang binubuno ko.Trip kong pumunta sa lugar kung saan mararamdaman kong WELCOME ako at SOULMATE ko ang ambiance.Tumitira ako ng lollipop kapag sobrang stress na ako at bigat na sa mga problema.Matakaw at wala naman akong tinatanggihang pagkain basta masarap.Hindi ako kumakain ng may lason at panis na.Suplada daw,para sa mga taong hindi nakakaintindi sakin.Isnabera daw,para sa mga taong hindi muna ako tawagin sa pangalan ko kung may sasabihin sila..para kahit paano naman ay pansinin ko talaga sila.

pero iba man si BANGZ sa WORLD WIDE WEB na binibisita niyo.Hindi man halata na ganun ako mag-isip at ganun kabaliko ang buhay ko.Huwag niyo sana akong husgahan.May mga taong sadyang itinadhana para maintindihan ako.Wag niyong masyadong ikapit si JANINE DIAZ sa madilim na mundo ng blog ni BANGZ.Hayaan niyo lang akong magsulat at hahayaan ko rin kayong basahin ito.Malaya kayong magbigay ng opinyon tungkol sa mga ginawa ko.

Salamat sa lahat.Sa mga nilalang na tinadhana para maging parte ng blog ko.Sa mga taong walang sawang nagbabasa sa BALI-BALIKONG BUHAY NI BANGZ.Sa mga nakakaintindi ng mga nais kong iparating at sa pagiging salamin ko para sa inyo.Kay ZOXIE (Loraine Gonzalez)na kauna-unahang nagbasa at mambabasa ng blog ko.Sana ayhindi kayo naligaw at naiba ng landas.Kahit paano sana ay may naging puwang ang pangalan ko sa utak niyo.Baguhan man ako sa pagiging BLOGISTA alam kong malayo ang mararating ng tirahan kong blog.Manatili sana kayong sumubaybay sa mga PALABAS NI BANGZ.Huwag sana kayong mapagod HUMARAP SA KATOTOHANAN.Samahan niyo ako sa BIYAHE ko patungo sa kasagutan sa mga tanung ko at tanung niyo.Thanks coz ive learned that"SUCCESS is not the end,FAILURE is never fatal,COURAGE is what counts."

Milya-milyang pagkakataon

Oh,siya na naman. Ang aking VIO! ang nag-iisa at tanging Vio ko.Ang makita siya sa klase ay tila kumpleto na ang lahat.


Sandali lang,Bakit masyado akong conscious sa sarili ko? Maganda ba ako tingnan?Ang bilis ng tibok ng puso ko. Mapipigilan ko ba ito? hindi ko kaya.Sinubukan kong magpapansin sa kanya,nginitian ko siya,pero hindi man lang niya ako nginitian.


Oo,siya si Vio at wala ng iba.Sa tagal ng panahong kami ay magkasama,naging magkaribal na kami sa pagiging honor sa klase.Simula pa lang nuong elementarya hanggang hayskul.Hindi ko siya masisisi sa pagiging ganuon.Ngunit may isang bagay akong dapat itago sa aking sarili,MAHAL KO SIYA,KAHIT ANO PA MAN.Ang puso ko ay tumitibok para sa kanya.Sa tuwing gigising ako sa umaga mas lalo akong napapamahal sa kanya.Para siyang kakaibang kaklase sakin.Lahat ng hinahanap ko sa isang lalaki ay nasa kanya-matalino,disiplinado,matipuno at higit sa lahat responsable,Ngunit anong gagawin ko?Hindi man lang niya ako kausapin.Kung alam lang niya na ang babae na tinuturing niyang karibal ay umiibig na sa kanya.


Nagpatuloy pa ito hanggang sa hindi ko na mapigilan.Magkahalong takot at pagkasabik ang aking narararamdaman.Nasasabik ako sapagkat sa wakas magsusuot na ako ng toga.Natatakot ako kasi ang pelikula na ginagawa namin ni Vio ay magtatapos na.ITS OUR GRADUATION DAY!!


Matitigil ko pa ba ang oras?Gusto kong tumagal ang araw na ito hanggang sa makaipon ako ng lakas ng loob na sabihin sa kanya kung gaano siya kahalaga.Nang abutin niya ang diploma,para bang iyon na ang katapusan ng lahat ng mga pangarap ko kasama siya na hindi pa man nabubuo.

makaraan ang 15 taong pagsubok na takasan ang alaala ng kahapon.Sa wakas nahanap ko na ang lugar kung saan ako nababagay.Masaya na ako sa buhay ko ngayon kahit na hindi ko maitatago ang katotohanan na ang nararamdaman ko para sa kanya ay hindi na mawawala.Pero anong gagawin ko?Siguro masaya na siya sa kung sino man ang pinili niyang mahalin?Ngunit para sakin hanggang ngayon mananatili parin siyang espesyal sa puso ko.Oo,sa wakas nahanap ko na ang aking kaligayan pero hindi parin ako kumpleto.

Gising Zandra!nananaginip ba ako?siya na naman.Paano ko malilimutan yung pagtayo niya na tila isang sundalo at syempre ang mga mapangusap niyang mata.Papalapit na siya sa akin habang sinasambit ang mga salitang "MAHAL KITA , SA SIMULA PALANG NA NAKITA KITA.IBA KA SA MGA BABAENG NAKILALA KO.YUN NGA LANG WALA AKONG LAKAS NG LOOB NA SABIHIN SAYO DAHIL WALA PA AKONG KAHIT ANONG MAIPAGMAMALAKI SAYO."Bakit hindi mo ako hintayin? Parang gusto ko ng tapusin ang buhay ko nung mga oras na iyon.Kung sinabo niya lang sakin iyon ng mas maaga edi sana magkasama na kami ngayon.

Naglakad siya papalayo habang dumadaloy ang mga luha sa kanyang pisngi.Gusto ko siyang habulin kaso pinigilan ako ng mga ka-ministry ko.Siguro hindi niya maaatim na makita ako suot ang asul na palda at mahabang damit at ang puting belo na magtatakip sa buhok ko upang hindi makita ng mga tao.Pero kahit ganuon,mananatili parin siyang nag-iisang lalaki sa puso ko.Kahit na ako ay isa ng MADRE,hindi ko makakalimutan ang taong naging dahilan ng malaking pagbabago ko.


Mas pipiliin ko pang maging tagasunod ng DIYOS kaysa makasama ang taong hindi naman si VIO.

Mahal ko si VIO pero sa ngayon,mas matimbang ang pagmamahal ko sa DIYOS at hindi na ito magbabago pa habang buhay.

longing for a grandfather

august 24,2005,2nd year highschool ako ng namatay ang lolo ko.I call him TATANG.bata pa lang ako ay na ay NASTROKE na siya.Madaling araw noon at nasa kahimbingan kami ng tulog nang may biglang kumatok si DITCHE(kamag-anak namin).nung time na iyon parang kinutuban na ako sa ibabalita ni ditche.Its either naospital ang tatang ko or patay na siya.Ako ang nagbukas ng pinot nang banggitin sakin ni ditche na "wala na ang tatang MO".Those words made my world stop.Those words made my heart beat so fast.Pinigil ko ang sarili ko na umiyak simula ng nalaman ko sa patay na siya,maging sa 6 days na burol niya at hanggang sa araw ng libing niya.

Kahit pa nakikita ko ang mga tito at tita ko maging ang mga pinsan ko din na naiiyak.Pinilit kong huwag ipakita sa kanila na naiiyak din ako.Pinigil ko ang luha ko everytime na sisilip ako sa kabaong niya.Pero sa totoo lang sa loob ko,malungkot ako.umiiyak ako ng ako lang ang nakakaalam.Tulad ng habang ginagawa ko ito mas lalo kong narerealize na sana nuon ko pa inilabas ang luha ko.

kapag wala akong ginagawa,pasikreto ako bumibisita sa puntod niya.Nagdidilig ako ng halaman.Ginagamas ko ang mag damo at nililinis ang kanyang lapida.Sa gilid ng sementeryo,bumibili ako ng kandila at hindi nakakalimot magtirik bago umalis.

miss na miss ko na ang lolo ko.kahit na hindi ko siya masyadong naiintidihan magsalita dahil nastroke siya.Miss ko na yung tatang na mangungutang para lang may ihanda kami tuwing fiesta.Yung tatang na kasabay ko kumain ng tanghalian pagkagaling ng school.Si tatang na sinesermonan ako kapag hindi ako natulog sa hapon at pinapagalitan ako kapag hindi ko naubos ang pagkain ko.

kahit hindi ko masyadong close ang tatang ko.Kahit bihira lang kami magkaroon ng bonding.Kahit na nagawa niyang kaliwain ang nanang ko..LOLO KO PARIN SIYA.

sa araw2x na nadadaanan ng biyahe ko ang sementeryo kung nasan siya.NAging bisyo ko na ang tanawin ang puntod niya at masdan kung may nagbago ba.Almost one year na akong di pumapasyal sa puntod niya kahit araw2x kong nakikita.Ngayon,halos matakpan na ang lapida niya ng mga damo gaya ng mga kalapit-punotd niya.
kaya on his 4th DEATH ANNIVERSARY,bibisitahin ko ang tatang ko.kahit man lang yun ang regalo ko sa kanya sa nakaraang bday niya..maswerte parin si tatang dahil kahit paano may bumubisita s akanya di tulad ng mga ibang puntod na halos wala ng makaalala. para dalawin.

Nagflashback tuloy sa isip ko yung panahong nakikita ko siya na talagang hirap na.NA gustuhin man naming dalhin siya sa ospital kaso wala kaming pera.Yung nakikita ko siya na nakahiga sa lumang papag namin at nakaratay na.Yung naririnig namin yung ungol niya dahil nasasaktan siya.
sapat na siguro,yun para mapagbayaran niya lahat ng kasalanan niya.Nagpahinga na si tatang at alam ko in GODS TIME makikita ko ulit siya.Yung makakausap ko na siya ng maayos kasi tuwid na siya magsalita.Yung moment na makikita ko siya na suot ang paborito niyang ALPOMBRA,hanbang hawak ang PUTING PANYO na hawak niya nung nakaburol siya.

ganun pla yung feeling ng namatayan.Parang kalahati ng katawan mo ay baldado.GAnun pala yung feeling na naglalakad ka habang kasunod ka ng karo ng patay.Habang suot mo yung puting tshirt at may blackpin na nakakabit sayo.Yung hanggang sa huling sandali na ililibing siya at hahagisan mo ng bulaklak.

i miss you tatang at sana kung nasaan ka man ngayon nasa maayos ka sana..

antayin mo ko tatang.magkikita ulit tayo yun nga lang matatagalan pa..

parting time

PARTING IS SUCH A SWEET SORROW.kung sa iba masakit para sa kanila ang pagpaparay o paghihiwalay.meron namang iba na masaya na nangyari sa kanila yun..

WHY?

here are some reasons base sa PRINSIPYO NI BANGZ.

1.masaya na sila kasi naniniwala sila na yun ang mas makabubuti.

2. nagagawa nilang magparaya kasi para sumaya ang dalawa at masaktan ang isa.

3.kuntento na ,dahil gusto nilanh mapatunayan na mahal nila ang isang tao kaya mas gusto nilang sa mas karapat-dapat na tao mapunta ang mahal nila.

4.siguro,mas ginusto ng nagpaparaya na siya ang mas masaktan kaysa makita niyang nasasaktan ang mahal niya.

may kasabihan nga,"HABANG MAY PAG-IBIG,IPAGLABAN MO."

kung sa tingin mo WORTH IT naman ang taong ipaglalaban mo SIGE WAG KANG MAPAGOD MAGMAHAL.MAGSAKA KA LANG DAHIL SA BANGDANG HULI BAKA MAY ANIHIN KA.
kung sa tingin mo naman ang pagpapalaya ang pinakamagandang paraan para MAGBAGO KA.GO!!!

tulad nga ng lyrics sa isa sa mga favorite kong kanta;"IF YOU LOVE SOMEONE,YOUVE GOT TO LEARN TO LET THEM GO."

isipin mo nalang na nagawa mong magparaya na isang ibon na nararapat talaga sa dapat niyang tirahan.isipin mo nalang na tungkulin niyang SUMAKAY NG BARKO AT MAGLAYAG patungo sa lugar na gusto niyang puntahan.
hindi naman CHEWING GUM ANG LOVE na basta-basta mo nalang ILULUWA.siguro bago ka magpalaya isipin mo muna ng isang daang ulit kung mahal mo nga talaga ang isang tao.
"KASI ANG TUNAY NA NAGMAMAHAL AY KAPAG NAGAWA MONG IPAGDAMOT ANG TAONG MAHAL MO SA IBA."

minsan nakakapanghina talaga kapag yung taong ipinaglaban mo sa korte ay hindi mo naipanalo.nakapanghina in a way na sa hiwalayan lang magtatapos ang lahat ng pinaghirapan mo. totoo nga yung sabi ni BOB ONG:"MINSAN KAILANGAN MO RIN NG LAKAS PARA MALAMAN MO NA MAHINA KA",at sabi naman sa paborito kong telenovela."HINDI LAHAT NG MALAKS AY NAGWAWAGI PERO LAHAT NG NAGWAWAGI AY LALONG LUMALAKAS."

yan ang LOVE IT IS A WORD THAT HAS NO PERFECT DEFINITION.
ang PAGPAPALAYA ay di dahil sa duwag ka.hindi dahil sa takot kang masaktan at hindi dahil wala kang alam sa pagmamahal,kundi ang PAGPAPALAYA ang pinakamabisang paraan para mapatunayan mo na handa kang MAGSAKRIPISYO PARA SA TAONG MAHAL MO.


bANGZ SAID:

IM UNLUCKY BUT STILL BLESSED.

soundless beat

bago ko simulan ang drama ko.hindi ko alam kung bakit wala ako sa mood ngayon. kaya pasensya na kung saan man makarating ang blog na ito.

WHEN A HEART IS TRUE THERE IS NO NEED FOR WORD BECAUSE EVEN IN SILENCE,LOVE CAN BE HEARD.

naalala ko yung crysh ko dati.lagi niyang sinasabi na sana magparamdam na yung taong nagmamahal sa kanya.sabi ko naman,naku nasa tabi-tabi lang yun.(pasimple).tapos sinabi niya sakin ngayon na napapagid na siyang maghintay.sa loob2x ko kaw naghihintay lang eh mas nakakapagod kayang magparamdam.

may mga tao kasing sdyand sapat na sa kanila ang masabi nila ang salitang "I LOVE YOU"pero hindi naman nila kayang patunayan.meron namang masaya na sila na iparamdam ang pagmamahal nila kahit na hindi nila sinasabing "I LOVE you".

kung hihingin mo ang opinyon ko.hindi ko na kailangan sabihin mahal ko ang isang tao.hindi ko na kailangangipost sa bulletin at igm at ishoutout ito sa buong pilipinas para lang ipaalam at patinayan na nagmamahal ako,.walang taong TORPE nagkataon lang na takot sila or hindi pa handang masaktan.

LOVING IN SILENCE!kung baga sa kanta tunog lang ang pinakikinggan mo at walang lyrics.

may kaibigan ako si ART.siya ang kasabwat ko sa lahat ng kalokohan ko.tulad ng ibang tao.kahit gaano pa siya ka-immoral at abnormal ang tingin sa kanya ng ibang tao.marunong din pala siya magmahal.

yun nga lang tama na sa kanya ang patingin-tingin,sweet at caring sa taong natitipuhan niya.MAHAL NIYA BUT HE DONT HAVE THE COURAGE TO TELL IT DAHIL takot siyang mareject.

dumating ang JUDGEMENT DAY at isa ako sa mga saksi sa HUKUMAN NI KUPIDO.pinagtabi ko ang dalawa. sauna ay tahimik at walang kibo.ngunit nagsalita na si babae.

"ART,MAHAL DIN KITA!".biruin mo nalaman ni babae.hindi na niya nagawang tanugnin si art kasi nararamdaman na niya.

siguro yung 6o secs na yun ang pinakamahalagang oras sa buhay ng kaibigan ko.

minsan pala kailangan mo ring maging tahimik para mas malaman na totoo ka sa nararamdaman mo.minsan kailangan mo munang pakinggan ang tono at intindihin ang lyrics ng kanta bago mo ito maging paborito.at minsan kailangan mo munang subukan kung hindi kapa handang masaktan..

kung totoo talaga kayo sa isat-isa.hindi sapat ang paniwalaan nyo ang natitikman nyong lasa.hindi sa kung ano lang ang naabot ng dalawa niyong mata.maari niyo ding pakiramdaman at pakinggan ito gamit ang inyong tenga.

tulad ng nabasa ko sa isang libro na.:

"ANG PAG-IBIG AY HINDI NANGANGAILANGA NG DALAWANG TAONG NAGMAMAHALAN,KUNDI TINIG NG DALAWANG PUSONG NAGKAKAINTINDIHAN."

how to hate this world

paano kaba magmahal?paano kaba masaktan?paano kaba maging manhid kahit na sobra ka ng nasasaktan ng taong mahal mo?mahirap sa dahilan na hindi mo man lang maparamdam ang pagmamahal mo.hindi sapat na sabihin mong "i love you".kulang pa ang mangako para lang masabi nyong mahal nyo ang isat-isa...at walang mangyayari kung parehas kayong hindi makalimot sa nakaraan nyo..masakit diba?masakit tanggapin na nilikha ka lang para magpasaya sa kanya..na ikaw ang tagapuno ng mga pagkukulang ng taong mahal niya..na tila isa ka lang tissue na pupunas at tagasalo ng mga luha niya,,at pagkatapos gamitin ay itatapon ka nalang o iiwan basta na tila isang basura..minsan nga naisip ko na sana di nalang ako natutongmagmahal.na sana lahat ay isa nalang laro..na sana ang mundong ginagalawan ko ay isang malaking playground..para naman hindi ako matutong magtanim ng sama ng loob..kung bakit ako naiinis sa buhay ko..pero kahit anong mangyari..kapag naiisip ko siya(zoxie)..i just simply smile and said.."how can i hate thid world ehh dito ko siya nakilala"thats life and thats we were supposed to be now..kahit wala akong ngwa ,,dahil minahal ko siya kaagad..