Top 10 na terorista

SEGWEY:MGA TAONG SUMEGWEY SA BUHAY KO!

mambabasa,hindi ko alam ang pangalan mo pero ituring mong espesyal ang araw na ito sa buhay moo(tandaan ang petsa at oras)dahil ngayon mo makikilala ang mga miyembro ng AKMUHS FAME ang natatangi at eksklusibong HALL OF FAME CLUB ng mga ACHICHUDERA at TERORISTANG nagwindang sa buhay ko.

(hango sa chalkdust ni BOB ONG)

LEVEL:1
CHARACTER: Ms.Putogenic
TAMBAYAN: sa harap ng CAmera
ATTRIBUTES: morena,sexy at banidosa pagdating sa katawan pero onetime pumasok siya sa classroom ng may laslas sa braso.ps pinityuran na niya at nakapost na sa primary niya!

BANAT: mild lang naman,pero madalas tulugin!at palaging hawak ang cellphone at pati basura kinukunan ng litrato.

LEVEL:2
CHARACTER: Ms. Black riding hood
TAMBAYAN: sa mga GiG or Eyeball ng mga EMO at RAKISTA
ATTRIBUTES:maputi pero lahat ng bagay na meron siya ay amay kulay itim.
BANAT: alam niya ang lahat ng kanta ng slapshock,metallica at lahat ng klase ng hard music pero graduation anthem namin ay hindi niya kabisa kaya kailangan niyang kumunsulta sa mahiwagang kodigo ng lyrics ng kanta para makasaba siya sa graduation.

LEVEl:3
CHARACTER: Ms. LBC
TAMBAYAN: sa Faculty ng MATH
ATTRIBUTES: siya lang naman ang REYNA ng PADALA.semi-regular sa school namin.
BANAT:gusto mong magteacher,wag kang gagaya sa kanya at kung nag-aaral ka WISH KO LANG hindi mo siya maging titser dahil baka pagdalhin ka ng project na mertiolate at panlinis ng kuko sa subject niyang MATH.hahaha

LEVEL:4
CHARACTER:Ms. Green Advocacy
TAMBAYAN:sa faculty ng ENGLISH
ATTRIBUTES:matanda na pero hindi halata sa itsura niya!!
BANAT: bago magsimula ang klase naging routine na niya ang pagdamputin kami ng kalat sa sahig. pero one time pumasok siya sa klase at nagkataong makalat sa classroom abay dinampot niya si basurahan at pinaligo samin. para bagang nagpasabog siya ng confetti..yikes BAHO!!!

LEVEL:5
CHARACTER: BOSS ZOXIE
TAMBAYAN:Laurel,Batangas/sa kusina nakikipagdebate sa pinggan
ATTRIBUTES:siya ang pinaka dabest na terorista na nagwindang ng buhay ko!!
BANAT:Mabagsik!(magmahal) iyakin masarap magsermon at mabilis magtampo.madalas nakikipagdebate sa mga pinggan at mag vacuum ng buong bahay hahaha..pamatay gumawa ng FIRST IMPRESION!siya ang topak ng buhay ko at magsisikap ako para sa teroristang ito.

LEVEL:6
CHARACTER:neneng tots
TAMBAYAN:Holy trinity?paranaque??
ATTRIBUTES:muntik na siyang maging kagaya ni bozz zoxie!
BANAT:malayo ang estilo kay BOss Zoxie pero may hawig kay Ms.Putogenic.Mataray pero kaya namang barahin ng segwey ko!
TRIVIA: kapatid siya ng taong tumuturing saking MALAKING THREAT sa lovelife niya bwahahaha!!

LEVEL:7
CHARACTER:Ms.Photogs
TAMBAYAN:Home sweet home
ATTRIBUTES: mas una ko siyang nakilala kay Boss zoxie.SIya ang unang nagwindang ng buhay ko.Sweet at PANGMADIINAN Nyak!kahit anong POSe niya sa CAMERA patok.
BANAT:madami kang mapapakinabangan sa kanya ALL AROUND kasi..siya ang unang teroristang bumatok sakin at nagsabing"MAGTINO KANA"..MAsarap siya magluto at halos gawing second house ang kwarto ko.

LEVEL:8
CHARACTER: Ms hidden feelings
TAMBAYAN: arveemar homes
ATTRIBUTES:unang teroristang nang busted sakin.
BANAT:Mas makata pa siya kaysa sakin.MAs maalam at mas masipag mag-aral.dahil crush ko siya dati inubos ko ang stationary ko sa kanya.

LEVEL:9
CHARACTER:Mrs.BAndeling
TAMBAYAN:unspecified
ATTRIBUTES:Wala pa kaming formal break-up since march 2007
BANAT: Sweet at first time niyang mapahiya sakin dahil nung manuod kami ng gig ay nasundo siya nang Mama niya.Siya ang unang teroristang sinayawan ko ng SITDOWN2x YOUR ROCKING THE BOAT!!

TRIVIA:mas naalala pa niya ang MONTHSARI Namin samantalang ako hindi ko naalala.xd..

LEVEL:10
CHARACTER:Ms.Emolasing
TAMBAYAN:kahit saan basta andun ako!
ATTRIBUTES:pinakamanhid na teroristang nakilala ko!
BANAT:hindi parin siya nagmamature!nang minsan ay nag-inuman kami sa haus ng classmate namin dahil bday ng isang klasmeyt namin(haba)ay nagkatama siya at ako ang sinisisi niya kung bakit siya UMIYAK at humagulgol ng araw na iyon!

TRIVIA:laging may SONA sa bahay nila.


sila ang mga teroristang nakilala ko! At dahil mahilig ako dati maglaro ng counter strike sila ang madalas na ginagamit at iniisip ko kapag naglalaro ako..kaya hayun CHAMPION!!!

Its a Love story!

sa bawat kwento na nabubuo meron itong pinagmumulan.ang mga karakter bida man o kontrabida may kanya-kanya silang ginagampanan.ang salitang bumubuo sa isang kwento ay may kahulugan. higit sa lahat ang isang kwento maging itoy maikli man meron parin itong matututunan.

pero hindi pala lahat ng LOVE STORY nagtatapos sa happy ending.hindi pala lahat ng bida sa isang kwento pwedeng magkatuluyan sa bandang huli.

kung anu man ang STORY na nabuo namin sa loob ng 7 months.sana mas madaming PAGES NG HAPPY MOMENTS ang naibigay ko sa kanya.sana yung mga TORN PAGES ng chapter ng pinagdaanan namin sana makalimutan na niya..NOW, hindi ko alam kung makakagawa pa ko ng isang kagandang lovestory gaya ng nabuo namin..

siya na mismo ang tumapos ng lahat..mas pinili niyang itigil nalang ang pagbabasa ng kwento namin at isara ang libro namin..
i dont know why!!pero nasa right path naman ako..
ginawa man niya sakin yun.. I STILL KEEP ON LOVING ZOXIE..EVENTHOUGH I FORGET TO LOVE MYSELF..

though she stops going to the flow of our story.though she close this book for the sake of her happiness..im still hoping and forever waiting na sasabihin niya sakin ituloy pa namin ang storing ito..
pero sa ngayon kelangan ko muna itong itago ang unfinished LOVE STORY namin..siguro GOD has a better plan for us..i believe na hindi sa ganito nagtatapos ang STORY Namin..

hindi kami pinabayaan ni GOD.. COZ i Know that GOD is just busy MAking our best LOVE STORY..



habang may ballpen at papel akong hawak..habang nananatili ang PRESENSYA NG PRINSESA NG LOVE STORY KO.. mayron paring pag-asa..na muling mabuksan ang bagong kabanata ng story namin..




COZ IN THIS STORY..IVE LEARNED THAT "NO MATTER HOW LONELY I GET OR HOW MANY BIRTH ANNOUNCEMENTS I RECEIVED..THE TRICK IS NOT TO BE FRIGHTENED..THERES NOTHING WRONG OF BEING LONE"

isang linggong makating pamumuhay

bakit nga ba isang linggong makati ang buhay ko?

nakakatawa man isipin pero sige pagtawanan niyo na ako..

wahahaha..hala tawa lang
nagkaroon ako ng allergy dahil sa kalabuyan ko. miski doktor hindi alam kung nanuno ako sa punso o allergy lang sa kinain kong BEEF STROGANOFF (wow sosyal )

isang linggong nakakulong sa bahay.nakahiga at makati syempre dahil puro pantal ang aking katawan. siguro yung iba masaya dahil gumaling ako pero may isang taong alam kong nagluluksa dahil gumaling ako weheheheh..sikret na yun kung sino pero infairness ganun pala ang feeling ng painumin ng 2times a day na pampatulog at 3 times a day na steroid ka adik talaga.

tama tama!!!dahil sa makating pamumuhay ko natuto akong maligo ng 5times a day,magsipilyo ng 4times a day matulong ng 8times a day at maglaboy ng ones a week. hahahaha..

dahil din sa pagiging allergic ko nakabawas ako kahit paano ng calories kaya medyo may hubog na muli ang aking katawan.narito ang listahan ng mga bagay na ginagawa ko nasa tingin ko ay nakabawas ng aking timbang.

panonood:PBB----------------------------30 calories per hour
panonood:commercial ng mga politiko-----------------2cph
panonood:scandal ni belo at hayden--------------------30cph
telebabad sa telepono-----------------------------------10cph
pagtulog----------------------------------------------1cph
pakikinig ng hard music--------------------------------5cph
paghithit ng katol---------------------------------------12cph
pagbibilang ng bituin------------------------------------10cph
pakikinig ng sermon-----------------------------------20cph
pagtetext kay zoxie------------------------------------50cph
pagrereceived ng mga drama ng kaibigan----------------1cph
paglalakad ng gabi sa daan--------------------------------3cph
pagtaguan ang curfew mobile-----------------------------7cph

although ganyan kalaki ang CALORIES na nabawas sakin..kinabukasan may tuksong lumapit sakin..isang bote ng NOVELLINO at CHIVAS REGAL at isang kahon ng FERRERO ROUCHER..kaya ayon disgrasya DOUBLE WHAMMY!!!

listahan naman ito ng mga natutunan ko habang nag uundergo ako ng makating pamumuhay.

mga tuksong nilapitan ako!!
1. natuto akong manahimik sa bahay for 1 week.
2.tumanggi ako sa videoke para kantahin ang CARELESS WHISPER.
3.hindi ako nakaamoy ng bote ng alak.
4.for the record,tinanggihan ko ang pagkain nng paborito kong ulam na HAMONADO.
5.isang gallon nalang ng ice cream ang kinakain ko(Adik)
6.pinapailaw ko na ang lollipop kong may mercury.
7.binuksan ko yung regalong pUZZLE sakin pero hindi ko nabuo.
8.nagscrambled egg ako pero hindi ko nalagyan ng asin !!
9.at nagkanaw ako ng kape ng hindi ko namamalayang iodized salt pala ang nailagay ko.(AYUN PAKLA..YIKES!!!)

Pasko kasama ang isang OFW

Isa sa pinakamalungkot na lugar para sa mga OFW ang ‘airport”. Ito kasi yung lugar kung saan malalayo na sila sa kanilang mga mahal sa buhay. Dito nila binubuhos yung mga luha nila n asana kung pwede lang hindi na sila umalis pa.

Sampung taong gulang ako ng umalis ang aking ina patungong ibang bansa upang doon magtrabaho at maghanap ng swerte. Umalis ang mama ko na hawak ang mithiin niya na itataguyod niiya ang pamilya naming. Hindi man madali para samin pero may tiwala kami kay Mama.

Tumagal ng mga taon si mama sa ibang bansa. Bagaman umuuwi siya kada ikatlong taon,kulang pa ito para makapiling ang inang bihira lang naming makasama. Tinaguyod kami ni Mama hanggang sa makatuntong ako sa kolehiyo. Kumuha ako ng kursong journalism dahil yun ang pangarap ko at gusto ni Mama para sakin, ang maging manunulat. Nagsumikap ako sa pag-aaral higit pa sa pagsisiskap ni Mama sa pagtatrabaho para naman kahit paano ay masuklian ko ang pagmamahal niya sakin. Sa bawat dampi ng ballpen ko sa papel ay inspirasyon ko si Mama. Kapag nakakatapos ako ng isang sulatin ay iniisip ko kung tapos na kaya si Mama sa 18 oras na trabaho niya?. Nagpahinga na kaya siya matapos niyang manahi ng mga damit at mag-alaga ng bata na hindi naman niya anak?.

Kailan kaya siya uuwi?. Limang pasko naring hindi buo ang pamilya namin. Disyembre na,isang lingo nalang bago magpasko ngunit wala pa akong balita kay Mama. Nais ko sanang ipagmalaki sa kanya ang tropeong napanalunan ko sa isang paligsahan sa malikhaing pagsusulat. Nais ko sana ngayong Pasko ,ksama namin siya. Kasalo sa hapagkainan at kumakain ng hamon sa Noche Buena. Paano ko maibibigay sa kanya ang binili kong regalo gamit ang naipon kong pera na napanalunan ko sa ibat-ibang palahok.

Dumating na ang bisperas ng Pasko,maagang nagluto sila Ate para sa Noche Buena. Nadako ang aking tingin sa Christmas tree na dati at dinedesenyuhan naming kasama si Mama. Hindi ako mapakali at tila biniblang ko ang bawat minuto na lumilipas. Ngayon lang kasi kami hindi binati ni Mama ng “Maligayang Pasko”. Biglang narinig ko ang pagkatok sa pintuan. May tao ata? Hindi ko alam kung bubuksan ko ang pinto. Bumilis ang tibok ng puso ko. Si Mama na kaya ito? Bubuksan ko na!! natigil ako ng ilang sandal dahil sa bumungad sakin. Ito ang babaeng matagal ko ng hinihintay ang pagbabalik. Ang aking Mama!! Agad niya akong niyakap ng mahigpit samantalang ako ay gulat parin sa nangyari. Muli ko na naming naramdaman ang yakap ng isang ina.

Natupad na yung hiling ko n asana ngyong Pasko ay mabuo ang pamilya naming. Inabot ni Mama ang regalo sa aking mga kapatid at panghuli ang sakin. Binuksan ko ito at nasorpresa ako na ang laman ng kahon ay isang blankong libro at isang ballpen. Hinding-hindi ko maliimutan yung sinabi niya saking, “Anak,yang librong yan ang magiging bahagi ng iyong tagumpay sa pinli mong larangan. Huwag mong sayangin ang pribilehiyo mo na mabigyan o mailipat ang isip mo sa papel. Iyakap mo ang sarili mo ditto at angkinin ang bawat espasyo ng papel na kinalaunan ay magiging pahina. Hayaan mong maubos ang tinta ng ballpen na iyan dahil nais mong abutin ang iyong mga pangarap at nais mong matuto ang mga tao sa buhay mo at hindi dahil sa nakakasulat ka. Anak,andiyan lang ang pangarap mo hinihintay ka para abutin mo.”

Salamat kay Mama dahil andiyan siya at hindi na niya kami iiwan. Kahit wala siyang nauwing pera samin, ang mahalaga kami ay samasama. Tulad ni Mama, kahit gaano pa karaming swerte ang magkaroon ako sa ibang bansa,uuwi parin ako sa bansa ko upang makasama ang aking pamilya at yun ang mas importante sa akin kaysa makakita ng snow sa labas ng aking bintana sa magandang umaga ng Pasko.

GOODBYEs are not FOREVER

"It is my friends who made the story of my life. In a thousand ways they have turned my limitations into beautiful privileges. They enabled me to walk serene in this shadow casted deprivation of my life. And I consider them as my oasis, encouraging me to go on...."

I never knew that teardrops will fall from my eyes while I'am writing this some kind of a story of my life. Well I guess, this is really is it! It's time for me to go and it's time for us to say goodbye. So mellow-dramatic huh!? LOL! Just kidding! I just wanted all of you to read my post with a smile on your face. Crying is definetly not allowed!!! I dont want to see those sad faces while I'am saying those "goodbye words" personaly so I decided to make a post on my blog for you guys. It is my own little way of saying thank you and goodbye... Its really hard for me to walk away but it is even harderfor me to say goodbye. Because in the first place, I dont want to leave you guys. Second, I do love you all and third, all of you had been a part of me.

"Goodbyes are not forever, goodbyes are not the end. They just simply mean I'll miss you, till we meet again..."

Please allow me to thank you for those wonderful moments that we've shared. Every single day with you guys is like a roller-coaster ride! With you my friends, I just found the missing part of me. I discovered a lot of things specially the other side of me. The "other side" that was never shown before untilall of you came into my life. You bring out the best of me and I'am really thankful for that!!!!

O aNO??? nosebleed na ba?? hahaha...

Siguro this post will never be enough to show how greatful I was to have a friend like you! Even words can never define how nuch I value and care! Sa madaling salita po, nothing compares talaga!! It's really unexplainable! Bawat isa sa inyo may mga unique qualities that definetly stands out among others. At iyon ang nagustuhan ko sa inyo. Lagi nyo kong pinapasaya whenever I'm sad. Kapag may problema you are always there for me to give such words of encouragement. Problema ng isa, problema ng lahat! Alwaya on the go specially kapag inuman na ang usapan. Hahaha! Laging present sa galaan at may kanya-kanyang trip at kalokohan! (^_^)...

I admit most of the time hindi na masyadong ngakakasama ang barkada, specially nung nagkahiwa-hiwalay tayo ng section. Pero you know what guys? Thankful pa ako na nangyari yon! Bakit? coz in that way, napatunayan ko how strong our friendship is! Hindi pa rin tayo nagkawatak-watak. Tayo-tayo pa rin pala till the end. Pero syempre may maituturing din palang saddest part ang friendship na to. Merong kailangang umalis at magGoodbye hindi para iwan at kalimutan kayo kundi para ayusin ang sarili nya! I mean, ang sarili ko... Well I guess, this is the reality of life. Nothing is permanent in this world nga diba?? Lahat nagbabago and di lahat ng hawak mo ay para sayo.. Minsan talaga dumarating tayo sa point na may kailangan tayong bitiwan para magkaroon ng new opportunities sa life natin. Pero kung magkagsnon man, sana walang magbago. Sana ganoon parin no matter what! I may be miles away but always remember that "distance is never a reason to forget special people like you.." I assure you guys that I will keep you all in my heart and that's a promise! Sabi nila promises are made to be broken. Those promises daw are just made to make someone expect and get hurt in the end. Actually may point sila pero mark my word mga pare!!! A promise is a promise at wala akong balak na ibreak yon!

I will miss you guys! I will really, really do!!! Thanks for everything! Thank you for coming into my life. I will never ever regret that once in my life nakakilala ako ng mga tulad nyo. Hmm, medyo may mga topak nga pero pwede narin!! ahahaha.. Thanks for the friendship! Sa lungkot, saya, tawanan, iyakan, kwentuhan, galaan at marami pang iba. Salamat sa pakiki-joyride sa magulo and at the same time masayang trip ng buhay ko. I really enjoy your company and please do remember this,I will always be your cute and loving friend until the hell freezes over!

Naks! May ganun?? hahaha... O xa sige! That's it! Thanks for reading my post. Pasensya na kayo kung medyo mahaba. I hope naapreciate nyo yung effort ko. LOL! I do love you all!! Take good care of yourself! Godbless and I will iss you guys! Ciao for now...

volleyball bow!!

Origin of volleyball
On February 9, 1895, in Holyoke, Massachusetts (USA), William G Morgan, a YMCA physical education director, created a new game called Mintonette as a pastime to be played preferably indoors and by any number of players. The game took some of its characteristics from tennis and handball. Another indoor sport, basketball, was catching on in the area, having been invented just ten miles (sixteen kilometers) away in the city of Springfield, Massachusetts, only four years before. Mintonette was designed to be an indoor sport less rough than basketball for older members of the YMCA, while still requiring a bit of athletic effort.
The first rules, written down by William G Morgan, called for a net 6 ft 6 in (1.98 m) high, a 25×50 ft (7.6×15.2 m) court, and any number of players. A match was composed of nine innings with three serves for each team in each inning, and no limit to the number of ball contacts for each team before sending the ball to the opponents’ court. In case of a serving error, a second try was allowed. Hitting the ball into the net was considered a foul (with loss of the point or a side-out)—except in the case of the first-try serve.
After an observer, Alfred Halstead, noticed the volleying nature of the game at its first exhibition match in 1896, played at the International YMCA Training School (now called Springfield College), the game quickly became known as volleyball (it was originally spelled as two words: "volley ball"). Volleyball rules were slightly modified by the International YMCA Training School and the game spread around the country to various YMCAs.[2][3]
Volleyball is an Olympic team sport in which two teams of 6 players are separated by a net. Each team tries to score points by grounding a ball on the other team's court under organized rules.[1] This article focuses on competitive indoor volleyball; numerous other variations of volleyball have developed, most notably the Olympic spin-off sport beach volleyball.
The complete rules are extensive. But simply, play proceeds as follows: Aa player on one of the teams begins a rally by serving the ball (tossing or releasing it and then hitting it with a hand or arm), from behind the back boundary line of the court, over the net, and into the receiving team's court. The receiving team must not let the ball be grounded within their court. They may touch the ball as many as three times. Typically, the first two touches to set up for an attack, an attempt to direct the ball back over the net in such a way that the serving team is unable to prevent it from being grounded in their court.


wala project lng yan naisipan lang ipost

nabuhay na naman ako!!!

..maligayang pagbabalik sakin..
its nice to be back..matapos ang masalimuot na trahedya sa aking buhay

mga kablogger!!!

kamusta ang blog awards ninyo?
psensya na dinadaan ko lang sa tanung hahaha..tawa nalang

alam niyo ba?(Hindi pa)
whahah..staff writer ako sa school organ namin naks..mga parekoy kwentuhan muna tayo ha.one time naglalakad ako magisa sa mall abay may nakabungguan ako na babae mukhang emo siya eh siguro problemado eh ako naman itong si matipuna kaya nagsorry ak kahit na alm kong siya ang may kasalanan(humble eh)

edi hinayaan ko na siya..sa kakalibot ko sa mall dahil wala talaga akong magawa sawang-sawa na ako sa apat na sulok ng mall na iyon..naupo ako sandali..

abay nagsoundtrip muna..

nang biglang may tumabi sakin,,as usual BABAE NA NAMAN.,.at yung babaeng nakabunggo ko pa..ay nginitian ko nalang siya!!
eto pa feeling close agad,

(-)anu name mo?
(+)ako si bangz bakit?
(-)magisa ka lang ba?
(+)obvious ba kita mu ng ako lang ang andito eh
(-)dancer ka anu?
(+)obvious ba sa porma pa lang eh
(-)taray mo naman makikipagkaibigan lang
(+)madami na akong kaibigan pero kung mamarapatin mo maghanda ka ng pera para bilhin ang oo ko!!



hahha..taray ko nuh..pero infairness kaboses niya yung gf ko!!

sa sobrang tagal dumating ng hinihintay ko xd..
madami na ata akong nakilal at makakabuo na ako ng isang barangay!!

masyado kasing pa VIP ung special someone ko hahaha..
hahaha.. inaantok na ko wala lang akong magawa kaya kung anu-anu na itong pinagsasabi ko.

miss ko na kayo!!mga blogger donate naman kayo sakin ng award hahaha!!gift for my bday!!

oh siya add niyo nalang ako sa ym ko simpleng_aburido@yahoo.com fs ko din yan..

KOSA!!!
crush kita hahaha kilig!!

untitled

love is somehow making choices.its either choosing pain for others happiness or choosing happiness for others pain.
madalas dumadating tayo sa sitwasyon na kailangan nating pumili sa dalawa.. ang masaktan o ang maging masaya..sa mga nakaranas na nyang sitwasyon na yan..it really hurts diba.!!yung mas pipiliin mong masaktan ka para lang makita mo ang mahal mo na masaya.yun naman ang gusto natin di ba ang makitang masaya ang mga taong mahalaga satin.pero bakit ganoon sa kabila ng mga sakripisyo for our love one...mas pinili pa nilang maging masaya kahit alam nilang masasaktan tayo in the end.i am hurt but im not left by my love one .nung time na nangyari sakin yun.para akong pinagsakluban ng langit at lupa.para akong yelong unti-unting natutunaw.parang ibon na nawalan ng isang pakpak.para ba kong isang lobo na sa halip paliparin nalang pinaputok pa.

but thats "loves its abount accepting facts and facing reality".

kung mahal mo ang isang tao.dapat handa ka kahit alam mong walang magiging kapalit.dahil ang tunay na nagmamahal ay hindi takot masaktan at iwanan kahit maging kabalikat man nito ay pasakit.
kaya ako,,"id rather choose pain for others happiness".eh ano kung masaktan ako,,MAHAL KO SIYA EH..kahit di na kami..its ok..ill give way.kuntento na ko.kasi alam kong mahal niya ako at MAS masaya na siya kung sino man ang nagmamay-ari sa kanya.
masaya nga ba?!!!

MAHAL PARIN KITA..(TanDA)at salamat kasi mahal mo parin ako kahit na alam kong mayroon kang iba.

god give me a sign plz!!

"may mga bagay daw sa mundo na tinanggap nalang natin bilang katotohanan,kahit walang pruweba o paliwanag."

tama diba..

kung anu yung naabot ng paningin at isipan natin yun yung mas pinaniniwalaan natin..

between june 30 and july 1,2009.this was my supercalifragelisticexpialidoucious dream i've ever had..hindi ko makakalimutan yung nangyari sa panaginip kong iyon..this was the situation..

5years from now im about to migrate to san diego california where my uncle lived..umalis man lang daw ako nang wlang paalam sa mga taong espesyal sa buhay ko.
sobrang bigat ng kalooban ko coz hindi ko man lang daw nagawang magpaalam sa kanila..(biglaan)at ang looks Ko grabe!!dancer Parin..onion cut w/ mala mohocks na hair..
highlighted with blond and fuscia on the bangs..
tumagal daw ako dun for about 6years..at after that pauwi na daw ako ng pinas..nga pla ang job ko daw dun ay CHEF..Naks..Tagaluto hahah..the reason why i have the courage to go back for MY ZOXIE because i dont have anything yet to be proud off....gusto kong pagbalik ko may something akong ipagmamalaki sa mahal ko..
hindi ko daw ginustong umalis pamilya ko may gusto nun..not for my sake but for our future..

pero ng umuwi ako sa pinas..the day before my b-day..

yung tanging tao na nakakaalam kung panu ko makikita si zoxie ay nagmigrate..sa sobrang lungkot ko.the next day it was my bday..naisipan kong magsimba sa dream church ko kung saan ko gustong iharap si loraine sa dambana..together with mu bestfriend..i drive the car papunta dun..i cant explain my feeling..tuliro parin ako..when we reached the church..aba tila yata my kinakasal..until i got a long distance call from a friend..(ang tanging susi)
nashock ako sa sinabii niya na that day kasal na pla ni ZOXIE i dont know kung sino ang lucky guy..hindi namin parehong alam kung saan..hindi kong tumakbo para hanapin si zoxie baka sakaling mapigil ko pa pero hindi ko kaya..hindi ko na ginawa dahil sa tingin ko kaya nagawa ni zoxie na magpakasal kasi baka nakalimutan na niya ako at di na niya ako mahal..(MASAKIT)hanggang sa tumunog ang kampana..sa may pintuan ng simbahan my nakita akong bride na tumatakbo papalayo..





lumingon siya sa direksyon kung saan ako nakatayo..hanggang sa tinanggall niya ang belo at ayon..SI ZOXIE Pla suot ang napakagandang gown..natulala daw ako..di ako makagalaw..hanggang sa nilapitan ako ni zoxie..niyakap ko siya ng mahigpit..at tinanung ko sa kanya bakit nangyari yun..ang sagot niya"IKAW ANG KELANGAN KO" (HOW SWEET DIBA)

ayon..tumunog yung alarm ko xd..bitin kayo anu mas bitin ako..kasi di ko natanung sa paniginip ko kung sino yung lalaki..hayss..


may kasabihan nga walang imposible sa taong naniniwala.sa panaginip man nangyari yun ..isip ko man ang nagpagana ng istoryang yun..I KNOW GOD HAS A PURPOSE AND HIS MAKING IT LITTLE BY LITTLE..
real freedom is achieved once imposible become possible ika nga..!!!

so GOD..GIVE ME A SIGN PLEASE KUNG BAKIT AT ANU ANG IBIG SABIHIN NG PANIGNIP KO??sana GAWIN MONG TOTOO..HEHEHEHEHEeee!!!